απομαγνητοφωνημένο σχόλιο του Δ. Καζάκη από την καθημερινή εκπομπή με τον Μ. Κακλαμάνο στο ράδιο 9 . (Δευτέρα 2-1-2012)

Δ, Καζάκης :Πάντως να ξέρουν και αυτό είναι δεδομένο και έχει επιβεβαιωθεί απο μελέτες που έχουνε γίνει σε όλα τα κράτη. Όσο το κράτος ιδιωτικοποιήται, τόσο περισσότερο παρασιτοκό γίνεται το ίδιο και τόσο πιό κοστοβόρο γίνεται το ίδιο. Μελέτη του αμερικανικού δημοσίου για παράδειγμα, που είναι το πιό ιδιωτικοποιημένο, ένα απο τα πιό ιδιωτικοποιημένα κράτη στον κόσμο, έχει δείξει πάρα πολλές φορές, νομίζω έχει γίνει τρείς φορές την τελευταία δεκαετία, ότι έχει περίπου 35% ποσοστό δαπανών επί του ΑΕΠ και είναι ομοσποδιακό το κράτος εκεί και δεν περιλλαμβάνονται οι δαπάνες των πολιτειών που αν ληφθούν υπόψη ξεπερνάει το 56% επι του ακαθάριστου προϊόντος.  Μιλάμε για το πιό ιδιωτικοποιημένο κράτος. Δεν υπάρχει κράτος που ιδιωτικοποιήθηκε και ιδιωτικοποίησε μεγάλα μερίδια του δημόσιου χώρου του, είτε είναι διοίκηση είτε επιχειρηματική δραστηριότητα και να μην αύξησε δραματικά τις δαπάνες του και μάλιστα τις παρασιτικές δαπάνες του. Αυτό είναι νόμος. Νόμος της φύσης. Όσα περισσότερα εκχωρείς σε ιδιώτες τόσο περισσότερο αυξάνουν οι δαπάνες σου και τα κόστοι για το κράτος και άρα και για τους φορολογούμενους.

Δημοσιογράφος: Τώρα μας λες μιά αποψη τελείως διαφορετική από αυτή που βραβεύθηκε με Νόμπελ.

Δ. Καζάκης : Ναι γιατί αυτός που την έλεγε και βραβεύθηκε είναι ένα είδος θρησκευτικής πίστης. Εγω πιστεύω εις έναν Θεό Πατέρα Παντοκράτορα. Εντάξει …θεολογική άποψη και γι΄αυτό λέω ότι τα νόμπελ οικονομίας δεν βραβεύουν, τουλάχιστον τα τελευταία χρόνια, επιστημονικές απόψεις αλλά θεολογικές απόψεις στο ζήτημα της οικονομίας. Καμία τεκμηριωμένη άποψη δεν έχει βραβευθεί και δεν έχει βρεί εφαρμογή και μάλιστα τους βραβεύουνε όταν έχουνε καταρριφθεί από την πραγματικότητα. Λοιπόν …οι πραγματικές έρευνες που έχουνε γίνει, δηλαδή όταν μετρήσεις στην πράξη, έχει αποδείξει ότι όσο περισσότερο ιδιωτικοποιήται ένα κράτος, τόσο περισσότερο εκτινάσονται οι παρασιτικού τύπου δαπάνες του και οι συνολικές δαπάνες του. Και είναι  παρασιτικού τύπου επειδή δεν έχουνε να κάνουνε με παροχή υπηρεσιών προς την Πολιτεία που είναι παραγωγικού τύπου παροχή του Κράτους προς την κοινωνία, που έχουν νόημα δηλαδή και περιεχόμενο. Είναι παρασιτικού τύπου δαπάνες που αφορούν τις επιδοτήσεις ιδιωτών, υποτίθεται για να εξυπηρετήσουνε μιά σειρά κενά ή υπηρεσίες, που κανονικά θα έπρεπε να τα εγγυάται και να τα παρέχει το κράτος. Μιλάμε δηλαδή για τρομακτική σπατάλη. Βέβαια όσο περισσότερο υπάρχει ιδιωτικοποίηση τόσο μεγαλύτερη διαπλοκή υπάρχει.