Καινούργιο βιβλίο έγραψε ο Σ. Ράμφος και σαν συγχρονος φιλόσοφος , όπως λέει και ο ίδιος . «Προσπαθώ να καταλάβω το πρόβλημα με ανθρωπολογικούς όρους και καθόλου με πολιτικούς και οικονομικούς, που δεν τους υποτιμώ, αλλά θεωρώ ότι είναι εξαντλημένοι ως μέρος του προβλήματος. «

Το βιβλίο, «Η λογική της παράνοιας» , έτσι είναι ο τίτλος, δε το έχω διαβάσει. Τυχαία διάβασα ένα μέρος από μια συνέντευξη, από τις πολλές που θα πρέπει να δίνει αυτόν τον καιρό ο φιλόσοφος, για να προωθήσει το βιβλίο του.

Ούτε το βιβλίο πρόκειτε να διαβάσω, ούτε άλλες συνεντεύξεις του θα ψάξω να βρώ, αλλά ούτε και αυτή που μισοδιάβασα έχω σκοπό να την διαβάσω ολόκληρη και αυτό γιατί τα νοήματα, ακόμα και σε αυτή τη μισή συνέντευξη που διάβασα, είναι πολλά και πρέπει πρώτα να τα σκεφτώ και να τα αφομοιώσω.

Ο φιλόσοφος Ράμφος ξεκινώντας αναφέρει ότι «Απλώς, σήμερα τα προβλήματα τίθενται με τέτοιους όρους που ο καθένας υποχρεούται να αναζητήσει μέσα σε αυτά και το δικό του μέρος της ευθύνης» Αφού το λέει ο φιλόσοφος θα την ξανακάνω την προσπάθεια και θα το ξαναψαξω το θέμα, γιατί κάπου σίγουρα φταίω και εγώ και πρέπει να το μαρτυρήσω. Aν και μου θυμίζει τη μάνα μου που μου έλεγε ότι εγώ με τις αταξίες μου είχα το φταίξιμο που ο πατέρας μου πέρασε έμφραγμα, ενώ φουμάριζε σαν τσαγερό και για πρωινό έτρωγε παϊδάκια.

Ο φιλόσοφος Ράμφος, επισημαίνει ότι «Η κατάσταση είναι οριακή. Η απειλή για μια επιστροφή 50 χρόνια πίσω είναι μια ρεαλιστική και πολύ συζητούμενη υπόθεση» Εδώ το ερώτημα είναι διπλό  και η απάντηση φαίνεται περίπλοκη : Ο Στουρνάρας διαβάζει Ράμφο, ή ο Ράμφος διαβάζει Στουρνάρα ;

Πιο κάτω, όπως λέει ο φιλόσοφος Ράμφος, ο Έλληνας «Είναι ιδιότυπα ατομιστής. Είναι ατομιστής χωρίς να είναι ώριμο άτομο.»  Εκεί που μας χρωστάγανε μας πήραν και το βόδι.  Τόσα χρόνια πίστευα ότι το να χρεώνεις ελλατωματικό ή προνομιακό DNA σε σύνολα ανθρώπων είναι αυθαιρεσία και ρατσισμός. Τώρα πρέπει να πιστέψω ότι λίγο πολύ όλοι οι Ελληνες είναι «ιδιότυπα ατομιστές» και «ανώριμοι». Το λένε και στην τηλεόραση όμως  άρα έτσι θα ΄ναι.

Συνεχίζοντας ο φιλόσοφος Ράμφος, επιβεβαιώνει πως η  βελτίωση της κατάστασης θα γίνει μόνο ως εκ θαύματος, γιατί όπως χαρακτηριστικα αναφέρει «χαίρομαι που χρησιμοποιείτε τον όρο ως εκ θαύματος»   Θα αφήσω τη γκρίνια και τις φωνές και θα πιάσω το κομποσκοίνι και τις προσευχές, από το πρωί μέχρι το βράδυ γιατι  «αν γίνει το θαύμα, δεν θα είμαστε, πλέον μόνοι και θα είναι πιο δύσκολο να διολισθήσουμε». Τι καλά που θα ‘ναι τότε !! Φέρε θεούλη αυτούς που ¨δεν θα είμαστε πλέον μόνοι¨ να μας προσέχουν για να μη διολισθήσουμε πάλι.

Πιό μετά, εξηγώντας την κατάσταση, ο φιλόσοφος Ράμφος, αναφέρει ότι  «εάν πάρουμε την υπόθεση από την πλευρά των ατόμων, άλλοι φάγανε πολλά, άλλοι λίγα, άλλοι καθόλου, άλλοι τα έπαιρναν και τα μοίραζαν κατά βούληση. Ως σύστημα, όμως, ευθυνόμαστε όλοι. Ως ατομικές συμπεριφορές, όχι»  Αυτό το κομμάτι μου πέφτει βαρύ και δε μπορώ να το ξεδιαλύνω.

Όμως και σε άλλες βαριές σκέψεις με έβαλε ο φιλόσοφος Ράμφος.  «Η νοοτροπία χτίζεται αιώνες τώρα. Βραχυπροθέσμως η αλλαγή της νοοτροπίας μπορεί να γίνει μόνο με τον τρόπο που αλλάζει η νοοτροπία μας, όταν πηγαίνουμε στη Γερμανία ή στην Αμερική, όπου τηρούνται νόμοι» Αρχίζει και δε με χωράει ο τόπος όσο το σκέφτομαι. Δεν είναι και τόσο κακό. Ισως τελικά να φύγω μετανάστης. Θα έχω ένα μεροκαματάκι αλλά το βασικότερο θα στρώσω σαν άνθρωπος και σαν νοοτροπία. Και εδώ βέβαια υπάρχουν οι πιθανότητες να γίνουν αυτά, αλλά είναι πολλά τα «αν», πολλά τα «μπορεί» και θα τραβήξει χρόνια γιατί όπως λέει και ο φιλόσοφος Ράμφος «αν εδώ -μετά το θαύμα-  τηρούνται οι νόμοι, (αφού έχουν έρθει αυτοί που ¨πλέον δε θα είμαστε μόνοι¨) θα έχουμε τη βάση, την αφετηρία που θα επιτρέψει μακροπρόθεσμο σχεδιασμό (αυτοι δηλαδη που θα έρθουν, θα μείνουν για πολλά χρόνια μαζί μας) για την παιδεία και για άλλα στοιχεία, τα οποία σε βάθος χρόνου, μπορεί (μπορεί και όχι) να λειτουργήσουν. Εμάς μας ενδιαφέρει το άμεσο και το άμεσο είναι η τήρηση των νόμων. Με άλλα λόγια, βγείτε ρουφιάνοι στα στενά και μπάτσοι στα σοκάκια.

Και ο φιλόσοφος Ράμφος συνεχίζει. «Αν έχετε προσέξει, το χαρακτηριστικό ότι είμαστε μαζί διευκολύνει μια ανομία, η οποία με τη σειρά της διευκολύνεται από το γεγονός ότι πιστεύουμε πως η οικογένεια είναι ο συνεκτικός μας ιστός και όχι το κράτος»… «Εμείς είμαστε έκνομοι, επειδή ακριβώς δε βάζουμε το δημόσιο συμφέρον πάνω από το οικογενειακό, το συντεχνιακό, το τοπικό» Ούτε αυτό το ‘χα σκεφτεί. Τι την θέλεις την οικογένεια και τα φιλαράκια. Δείξε εμπιστοσύνη στο συμφέρον του μεγάλου αδελφούλη και ασε τ΄αδέλφια σου να πάνε να πνιγούνε.

Πιό κάτω, με ρεαλισμό ο φιλόσοφος Ράμφος δηλώνει : «Θα δούμε να επαληθεύεται ο Δαρβίνος, ο οποίος στην εξέλιξη των ειδών λέει ότι τα δυνατότερα είδη επιβιώνουν«. Όποιος δεν προσαρμόζεται  τα τεντώνει δηλαδη. «Πρέπει να προσαρμοστούμε. Είναι σαν το ανέκδοτο που λέει ότι θα καταστραφεί η Γη και καλούνται οι διάφοροι να πουν τι πρέπει να κάνουμε Κι αφού δε βρίσκουν λύση, εμφανίζεται ο ραβίνος και λέει ότι πρέπει να γίνουμε ψάρια σε 15 ημέρες. Πρέπει, λοιπόν, να γίνουμε ψάρια σε 15 ημέρες. Το έχουμε ξανακάνει στην Ιστορία. Το 1821, το 1940.» Εμ και εμένα που μου φαινότανε περίεργο πως τα κατάφερε και τους γάμησε τους Τούρκους ο Κολοκοτρώνης ; Έγινε ψάρι !!!

Όμως πραγματικά βλέπει και θετικά ο φιλόσοφος. Έχουμε «δυνατό αίσθημα, στο οποίο αν καταφέρουμε να φυτέψουμε την κρίση του μυαλού τότε θα πάμε πολύ καλά». Τι να το κάνεις όμως ;  «ολο το πρόβλημα είναι ότι έχουμε αίσθημα χωρίς κρίση».  Είναι αυτό που λέμε για το ελλατωματικό DNA. Ευτυχώς που μερικοί φεύγουν μετανάστες και ισιώνουν οι νοοτροπίες τους, αλλά ας αλλάξουμε θέμα συζήτησης γιατί αυτό το θέμα με βασανίζει και θα κολήσω πάλι.

Χείμαρος ο  φιλόσοφος που βάζει τα πράγματα στη σωστή τους σειρά γιατί τίποτα δεν είναι το ίδιο με το άλλο. Όλα είναι διαφορετικά και «η διαφορά φιλότιμου και ευθύνης έγκειται στο γεγονός ότι στο φιλότιμο περιμένω να μου πεις «μπράβο»  για να ικανοποιηθώ.» Οπως ο Νικηταράς και ο Καραϊσκάκης που γίνανε ψάρια και γαμήσανε τους Τούρκους και μετά μας ζητάγανε να τους λέμε δέκα φορές μπράβο την ημέρα. Όμως «Στην ευθύνη αναλαμβάνω το βάρος των αποφάσεων και των πράξεών μου πριν μου πεις μπράβο» και αυτό είναι πιό μαγκιώρικο γιατί έτσι πρέπει να γίνεται αφού το λέει ο φιλόσοφος Ράμφος.

Έστω και απλές συνεντεύξεις να διαβάσεις απο ανθρώπους σαν τον φιλόσοφο Ράμφο, καταλαβαίνεις σε όλο της το μεγαλείο την ποιότητά τους.

Προβληματίστηκα πολύ, μου λύθηκαν απορίες, αλλά το  ερώτημα που με βασανίζει, είναι ένα και μεγάλο.

Αν ο καριόλης δεν είναι σε διατεταγμένη υπηρεσία, τότε σε τι σκατά είναι χωμένος ;

όποιος θέλει ας διαβάσει και την συνέντευξη εδω

Βλάσης Β.
Τεχνίτης Γραφικών Τεχνών